سوار شوند كه ( مهار آنها ) بدست پسران زيباى جاويد است ، در دست هر كدام از آنها دهنه يكى از آن مركبهاست كه مهار و افسار آن از نقره سفيد است و پاردم آن از جواهر ، وقتى بمنزلهايشان وارد شوند فرشتگان به آنها تبريك و تهنيت ميگويند بكرامت خدا در باره آنان تا وقتى در محل خود قرار گيرند به آنها گفته مىشود آيا وعده خدا را در باره خود درست يافتيد ؟ گويند بلى ، اى پروردگار ما ، ما خشنوديم تو نيز از ما خشنود باش خطاب مىشود به جهت خشنوديم از شما و دوستى شما با خاندان پيامبر من به خانه من درآمديد و با فرشته‌ها دست داديد ، پس گوارا باد شما را ، گوارا باد بخشش نابريدنى بىكدورت ، در اين هنگام ميگويند حمد و ستايش مر خدائى را كه اندوه را از ما برد همانا خداى ما بسيار آمرزنده و قدر دانست كه بفضل و كرم خويش ما را به خانه هميشگى درآورد خانه‌اى كه در آن رنج و خستگى نخواهيم ديد . ابو محمد نوفلى احمد بن محمد بن موسى از قول عيسى بن مهران براى ما نقل كرد كه روزى اين روايت را براى جمعى از اهل حديث خواندم و اضافه كردم كه من درست بودن اين حديث را تضمين نميكنم زيرا يوسف سرّاج را كه راوى حديث است نميشناسم چون شب شد و خوابيدم در خواب ديدم گويا انسانى بسوى من آمد و در دست او نامه‌اى بود كه در آن نوشته بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * از محمود فرزند ابراهيم و حسن پسر حسين و يحيى پسر حسن قزّاز و على فرزند قاسم كندى از زير ( سايه ) درخت طوبى ، خدا وعده خود را در باره ما وفا كرد ، اين آيه را كه در دست دارى حفظ كن ، زيرا تو از آن ( آيه ) نامه نخواندى مگر اينكه بهشت از آن ( خواندن ) بدرخشد و نورانى شود . بيان : أقناء بقاف جمع قنو بكسر و ضمّ است و آن ( قنو ) از درخت خرما بمنزله خوشه انگور است و در بعضى از نسخه‌ها عوض اقناء افناء با فاء نوشته شده بمعنى عرصه‌ها يعنى حيات و صحن منزل . ولى مناسب با جملات ديگر روايت نيست